Najnowsze wpłaty

Florentyna Debska

20/11/2026

Kwota przekazana
100zł

Mateusz Sora

20/11/2026

Kwota przekazana
250zł

Kuba

18/11/2026

Kwota przekazana
20zł

Adam Gabryelczyk

18/11/2026

Kwota przekazana
50zł

Błażej Kuśmierz

18/11/2026

Kwota przekazana
20zł

Radość, która przychodzi z miłością – paczki świąteczne dla dzieci wojny, Ukraina

460zł z 20,000zł zebrano

Kiedy Siostra Julia puka do drzwi domów w Jazłowcu i okolicznych wioskach, rzadko otwierają jej dorośli. Najczęściej wybiegają do niej dzieci. Za ich plecami widać nieogrzewane, zaniedbane izby, w których panuje przejmujący chłód i brakuje bieżącej wody. W tym zakątku Ukrainy państwowa pomoc społeczna praktycznie nie istnieje, a wojna odebrała rodzinom poczucie bezpieczeństwa. Jedynym stałym oparciem dla najmłodszych są siostry zakonne, które każdego dnia udowadniają, że miłość to nie puste słowa, ale konkretna obecność.

Zima na Ukrainie nie wybacza. Dla podopiecznych Sióstr Niepokalanek to walka o przetrwanie. Posłuchajcie ich historii opowiedzianych przez Siostrę Julię - przełożoną Domu Zakonnego Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Jazłowcu.

W tym domu nie ma nawet bieżącej wody. Jak żyje Halina z trójką dzieci? 

Kiedy wybuchła wojna, Halina przyjechała do nas wraz z trójką dzieci, dołączając do grupy matek z dziećmi, którym udało się znaleźć schronienie w naszym klasztorze. Najmłodsza Bogdanka miała wtedy zaledwie dwa latka. Przez dwa lata matka mieszkała z dziećmi u nas. Choć dzięki ludziom dobrego serca udało się kupić dla nich niewielki domek i wyposażyć go w najpotrzebniejsze sprzęty, w tym materace, w środku wciąż nie ma bieżącej wody, a utrzymanie czystości i ciepła w mroźne dni graniczy z cudem. Dzieci potrzebują ciepłych butów i kurtek. Niezbędne też są środki higieniczne.

Sistra Julia z wolontariuszami z Polski pomagają rodzinie Haliny

Tata na służbie, trzej synowie zdani na siebie. Wzruszająca wizyta w Jazłowcu

Pan Paweł jest żołnierzem i każdego dnia dojeżdża do jednostki, a po powrocie samotnie wychowuje trzech chłopców. Bieda jest tutaj ogromna. Nie wiadomo nawet, co dzieci jedzą na co dzień. Zdarza się, że cały dzień chodzą głodne. Brakuje im odpowiednich butów na zimę, ciepłych ubrań i wielu podstawowych rzeczy potrzebnych do codziennego życia. Zaglądamy do nich regularnie, dokarmiając nawet ich małego pieska Mikiego – wiemy, że przez troskę o ukochane zwierzę łatwiej pokonać lęk wystraszonych dzieci.

Mama czuwa przy chorym na białaczkę synu, w domu czeka siedmioro rodzeństwa

Cztery kilometry od klasztoru, na końcu wyboistej drogi, mieszka ośmioro rodzeństwa: Ivan (chory na białaczkę, jest w 7 klasie), Tania (4 klasa), Artem (3 klasa), Weronika (2 klasa), Denis i Maksym (są przedszkolu), Darynka (1,5 roku) oaz Marika.. Od wiosny najstarszy chłopiec walczy z białaczką w szpitalu we Lwowie, gdzie cały czas czuwa przy nim mama. W domu zostało siedmioro dzieci – w tym półtoraroczny maluch i przedszkolaki, które z powodu stresu i zaniedbania wciąż nie mówią, komunikując się z otoczeniem jedynie pojedynczymi dźwiękami. Siostry zastępują im teraz codzienną matczyną uwagę.

W klasztorze odzyskali uśmiech, ale walka o wzrok Natalii wciąż trwa

Julia, Wika, Wala, Natala i Saszko mieszkają w klasztorze już od czterech lat i dopiero tutaj nauczyły się uśmiechać. Państwo nie przekazuje na nie ani grosza, bo w sądzie wciąż ciągnie się sprawa o pozbawienie praw rodzicielskich ich ojca. Tymczasem małej Natalii grozi utrata wzroku. Jej leczenie jest kosztowne, ale nie można go przerwać nawet na chwilę.

Rok temu mówiła tylko swoje imię. Zobacz, jak Zosia odzyskała radość

Wojna zabrała jej tatę, który zginął na froncie, a mama nie jest w stanie się nią opiekować. Jeszcze rok temu dziewczynka na każde pytanie odpowiadała cichym: „Zosia”. Dziś, dzięki cierpliwości sióstr w klasztornym oratorium „Ziarenko”, mówi pełnymi zdaniami, śmieje się i powoli odzyskuje utracone dzieciństwo.

Rodzina Korczyńskich (potomkowie Polaków z Kresów Wschodnich)

Mama została sama z dwójką małych dzieci – Dimą i Zosią – oraz niedołężną babcią, która wymaga stałej opieki. Tata walczy na froncie; mężczyzna był już ranny, ale po leczeniu znów został zabrany na linię ognia. Rodzina ma polskie korzenie i żyje na skraju ubóstwa, bez stałych środków do życia – ich jedynym zapleczem jest to, co mamie uda się własnymi rękami wyhodować w przydomowym ogródku. Zimowa paczka będzie dla nich realnym wsparciem w przetrwaniu najtrudniejszych miesięcy.

Takich rodzin i dzieci, którym każdego staramy się pomagać jest znacznie więcej – wśród nich jest mały Ivanek, wychowywany przez samotną mamę i babcię, który niedawno dołączył do oratorium i dopiero stawia pierwsze kroki w kontakcie ze światem, wyklejając plasteliną obrazki przy biurku i wciąż ucząc się wypowiedzieć swoje pierwsze słowo: „mama”, a także dwie siostry z nieustannie ostrzeliwanego Charkowa, które wychowuje samotna mama i do których wysyłamy paczki setki kilometrów, by odciążyć rodzinę i dać dziewczynkom znak, że mimo odległości nie są same.

Oratorium „Ziarenko” – bezpieczna przystań na trudne czasy

Historia obecności Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Jazłowcu sięga 1863 roku, kiedy to zgromadzenie osiadło tam wraz z cudowną figurą Matki Bożej Jazłowieckiej, będącą po dziś dzień symbolem opieki i wsparcia. Choć zawierucha II wojny światowej zmusiła siostry do opuszczenia swojej kolebki, w 2000 roku powróciły, by na nowo rozwinąć swoją misję wychowawczą oraz nieść pomoc potrzebującym.

– Dwa lata temu w oddalonych o 12 kilometrów od Jazłowca Trybuchowcach uruchomiłyśmy Oratorium „Ziarenko” im. Błogosławionej Marceliny Darowskiej jako filię naszego klasztoru. Miało to być jedynie kameralne miejsce spotkań, a przerodziło się w funkcjonujące na co dzień przedszkole i świetlicę dla najmłodszych, którzy nie mieli się gdzie podziać – relacjonuje s. Julia, przełożona jazłowieckiej wspólnoty.

Obecnie na stałą listę podopiecznych wpisanych jest 20 maluchów, jednak w godzinach popołudniowych drzwi placówki otwierają się dla znacznie większej grupy dzieci. Przychodzą tu, by odrobić zadania domowe, zjeść ciepły obiad i pobyć w przyjaznym otoczeniu. Większość z nich dorasta bez ojców, którzy polegli na froncie lub wyjechali za granicę, a ciężar utrzymania domu spoczywa wyłącznie na matkach. Są to rodziny doświadczone przez los, zmagające się ze skrajnym ubóstwem, w których dzieciom nierzadko brakuje jedzenia oraz dostępu do podstawowej opieki medycznej.

Marzeniem sióstr jest, aby w te święta przywieźć dzieci do klasztoru, zasiąść z nimi do wspólnego stołu z tradycyjnymi potrawami, pokolędować i sprawić, by każde z nich poczuło ciepło domu.

Chcemy przygotować 40 wyjątkowych paczek świątecznych o wartości 500 zł każda (łączny cel: 20 000 zł), które trafią bezpośrednio do rąk naszych podopiecznych.

W domach, w których brakuje podstawowych rzeczy, paczka świąteczna nie jest zwykłym upominkiem pod choinkę – to realna tarcza chroniąca przed zimą i chłodem. Kiedy mróz zagląda przez nieszczelne okna, liczy się każdy konkret.

Dzięki Twojemu wsparciu w paczkach znajdą się najpotrzebniejsze rzeczy na zimę:

  • odzież i obuwie zimowe – ocieplane buty, kurtki chroniące przed mrozem,

  • żywność – produkty z długim terminem przydatności do spożycia oraz tradycyjne potrawy bożonarodzeniowe na świąteczny stół,

  • środki czystości i higieny – mydło, podstawowe kosmetyki oraz detergenty, niezbędne w domach pozbawionych łazienek i bieżącej wody,

  • artykuły szkolne i upominki – przybory do nauki oraz drobne prezenty świąteczne dla najmłodszych.

Twoja wpłata odciąży również codzienny budżet sióstr, które z darowizn opłacają drewno na opał do ogrzania oratorium, leki dla chorych dzieci, dojazdy do lekarzy oraz ciepłe posiłki dla tych, których rodzin nie stać na obiad.

Niech bł. Matka Marcelina wyprasza Wam potrzebne łaski, a Pan Bóg wynagradza dobro, które czynicie.

- S. Julia.

Siostra Julia jest Przełożoną Domu Zakonnego Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Jazłowcu, w posłudze od 26 lat

Wojna odebrała im ojców, poczucie bezpieczeństwa i szansę na normalne dzieciństwo. Na ukraińskiej wsi, gdzie zima nie wybacza, a państwowa pomoc społeczna praktycznie nie istnieje, wiele dzieci z Jazłowca i okolic ma dziś tylko jedno oparcie – Siostry Niepokalanego Poczęcia. Zbieramy 20 000 zł, aby przygotować dla nich 40 paczek świątecznych (po 500 zł każda). Wypełnimy je solidnymi zimowymi butami i kurtkami, żywnością, środkami czystości, przyborami szkolnymi i tradycyjnymi świątecznymi potrawami. Dla wojennych sierot oraz dzieci z nieogrzewanych domów bez bieżącej wody Twoja wpłata to nie tylko prezent pod choinkę – to przetrwanie mrozów w cieple i najważniejszy sygnał: „Nie bój się, ktoś o tobie pamięta”.

Siostra Julia odwiedziła rodzinę z ośmiorgiem dzieci w Nowosiółce. Choroba jednego dziecka dotknęła całą rodzinę. Dlatego pomoc musi objąć wszystkie dzieci – zarówno chłopca, który walczy o zdrowie w szpitalu, jak i tych, które czekają na powrót mamy do domu.

Ubiegłoroczna pomoc dla Jazłowca pokazała, jak ogromną moc ma wspólne działanie. Solidarność Polaków okazała się silniejsza niż wojenny chłód – odzew na apel sióstr był tak ogromny, że dzięki wpłatom z całej Polski udało się nie tylko spełnić świąteczne marzenia, ale też pomóc dzieciom przetrwać surową zimę.

Przygotowaliśmy „paczki pełne miłości”, które trafiły do rąk najbardziej potrzebujących dzieci. Wypełniliśmy je solidnymi zimowymi butami, kurtkami, czapkami i rękawiczkami na mrozy, a także mandarynkami, pomarańczami, bananami i uwielbianymi przez najmłodszych słodyczami.

Zabezpieczyliśmy dzieci przed siarczystym mrozem. Gdy zima w regionie stała się wyjątkowo surowa, a temperatury drastycznie spadły, dokupiliśmy kolejnych kilkanaście par zimowych butów, chroniąc najmłodszych przed przemarznięciem i chorobami.

Daliśmy dzieciom poczucie bezpieczeństwa. Paczki stały się dla nich dowodem na to, że nie są sami. Gdy siostra Julia pukała do ich drzwi, początkowe niedowierzanie w oczach dzieci natychmiast ustępowało miejsca szczerej radości i uśmiechom, jakich dawno tam nie widziano.

460zł z 20,000zł zebrano

460zł z 20,000zł zebrano

Kiedy Siostra Julia puka do drzwi domów w Jazłowcu i okolicznych wioskach, rzadko otwierają jej dorośli. Najczęściej wybiegają do niej dzieci. Za ich plecami widać nieogrzewane, zaniedbane izby, w których panuje przejmujący chłód i brakuje bieżącej wody. W tym zakątku Ukrainy państwowa pomoc społeczna praktycznie nie istnieje, a wojna odebrała rodzinom poczucie bezpieczeństwa. Jedynym stałym oparciem dla najmłodszych są siostry zakonne, które każdego dnia udowadniają, że miłość to nie puste słowa, ale konkretna obecność.

Zima na Ukrainie nie wybacza. Dla podopiecznych Sióstr Niepokalanek to walka o przetrwanie. Posłuchajcie ich historii opowiedzianych przez Siostrę Julię - przełożoną Domu Zakonnego Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Jazłowcu.

W tym domu nie ma nawet bieżącej wody. Jak żyje Halina z trójką dzieci? 

Kiedy wybuchła wojna, Halina przyjechała do nas wraz z trójką dzieci, dołączając do grupy matek z dziećmi, którym udało się znaleźć schronienie w naszym klasztorze. Najmłodsza Bogdanka miała wtedy zaledwie dwa latka. Przez dwa lata matka mieszkała z dziećmi u nas. Choć dzięki ludziom dobrego serca udało się kupić dla nich niewielki domek i wyposażyć go w najpotrzebniejsze sprzęty, w tym materace, w środku wciąż nie ma bieżącej wody, a utrzymanie czystości i ciepła w mroźne dni graniczy z cudem. Dzieci potrzebują ciepłych butów i kurtek. Niezbędne też są środki higieniczne.

Sistra Julia z wolontariuszami z Polski pomagają rodzinie Haliny

Tata na służbie, trzej synowie zdani na siebie. Wzruszająca wizyta w Jazłowcu

Pan Paweł jest żołnierzem i każdego dnia dojeżdża do jednostki, a po powrocie samotnie wychowuje trzech chłopców. Bieda jest tutaj ogromna. Nie wiadomo nawet, co dzieci jedzą na co dzień. Zdarza się, że cały dzień chodzą głodne. Brakuje im odpowiednich butów na zimę, ciepłych ubrań i wielu podstawowych rzeczy potrzebnych do codziennego życia. Zaglądamy do nich regularnie, dokarmiając nawet ich małego pieska Mikiego – wiemy, że przez troskę o ukochane zwierzę łatwiej pokonać lęk wystraszonych dzieci.

Mama czuwa przy chorym na białaczkę synu, w domu czeka siedmioro rodzeństwa

Cztery kilometry od klasztoru, na końcu wyboistej drogi, mieszka ośmioro rodzeństwa: Ivan (chory na białaczkę, jest w 7 klasie), Tania (4 klasa), Artem (3 klasa), Weronika (2 klasa), Denis i Maksym (są przedszkolu), Darynka (1,5 roku) oaz Marika.. Od wiosny najstarszy chłopiec walczy z białaczką w szpitalu we Lwowie, gdzie cały czas czuwa przy nim mama. W domu zostało siedmioro dzieci – w tym półtoraroczny maluch i przedszkolaki, które z powodu stresu i zaniedbania wciąż nie mówią, komunikując się z otoczeniem jedynie pojedynczymi dźwiękami. Siostry zastępują im teraz codzienną matczyną uwagę.

W klasztorze odzyskali uśmiech, ale walka o wzrok Natalii wciąż trwa

Julia, Wika, Wala, Natala i Saszko mieszkają w klasztorze już od czterech lat i dopiero tutaj nauczyły się uśmiechać. Państwo nie przekazuje na nie ani grosza, bo w sądzie wciąż ciągnie się sprawa o pozbawienie praw rodzicielskich ich ojca. Tymczasem małej Natalii grozi utrata wzroku. Jej leczenie jest kosztowne, ale nie można go przerwać nawet na chwilę.

Rok temu mówiła tylko swoje imię. Zobacz, jak Zosia odzyskała radość

Wojna zabrała jej tatę, który zginął na froncie, a mama nie jest w stanie się nią opiekować. Jeszcze rok temu dziewczynka na każde pytanie odpowiadała cichym: „Zosia”. Dziś, dzięki cierpliwości sióstr w klasztornym oratorium „Ziarenko”, mówi pełnymi zdaniami, śmieje się i powoli odzyskuje utracone dzieciństwo.

Rodzina Korczyńskich (potomkowie Polaków z Kresów Wschodnich)

Mama została sama z dwójką małych dzieci – Dimą i Zosią – oraz niedołężną babcią, która wymaga stałej opieki. Tata walczy na froncie; mężczyzna był już ranny, ale po leczeniu znów został zabrany na linię ognia. Rodzina ma polskie korzenie i żyje na skraju ubóstwa, bez stałych środków do życia – ich jedynym zapleczem jest to, co mamie uda się własnymi rękami wyhodować w przydomowym ogródku. Zimowa paczka będzie dla nich realnym wsparciem w przetrwaniu najtrudniejszych miesięcy.

Takich rodzin i dzieci, którym każdego staramy się pomagać jest znacznie więcej – wśród nich jest mały Ivanek, wychowywany przez samotną mamę i babcię, który niedawno dołączył do oratorium i dopiero stawia pierwsze kroki w kontakcie ze światem, wyklejając plasteliną obrazki przy biurku i wciąż ucząc się wypowiedzieć swoje pierwsze słowo: „mama”, a także dwie siostry z nieustannie ostrzeliwanego Charkowa, które wychowuje samotna mama i do których wysyłamy paczki setki kilometrów, by odciążyć rodzinę i dać dziewczynkom znak, że mimo odległości nie są same.

Oratorium „Ziarenko” – bezpieczna przystań na trudne czasy

Historia obecności Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Jazłowcu sięga 1863 roku, kiedy to zgromadzenie osiadło tam wraz z cudowną figurą Matki Bożej Jazłowieckiej, będącą po dziś dzień symbolem opieki i wsparcia. Choć zawierucha II wojny światowej zmusiła siostry do opuszczenia swojej kolebki, w 2000 roku powróciły, by na nowo rozwinąć swoją misję wychowawczą oraz nieść pomoc potrzebującym.

– Dwa lata temu w oddalonych o 12 kilometrów od Jazłowca Trybuchowcach uruchomiłyśmy Oratorium „Ziarenko” im. Błogosławionej Marceliny Darowskiej jako filię naszego klasztoru. Miało to być jedynie kameralne miejsce spotkań, a przerodziło się w funkcjonujące na co dzień przedszkole i świetlicę dla najmłodszych, którzy nie mieli się gdzie podziać – relacjonuje s. Julia, przełożona jazłowieckiej wspólnoty.

Obecnie na stałą listę podopiecznych wpisanych jest 20 maluchów, jednak w godzinach popołudniowych drzwi placówki otwierają się dla znacznie większej grupy dzieci. Przychodzą tu, by odrobić zadania domowe, zjeść ciepły obiad i pobyć w przyjaznym otoczeniu. Większość z nich dorasta bez ojców, którzy polegli na froncie lub wyjechali za granicę, a ciężar utrzymania domu spoczywa wyłącznie na matkach. Są to rodziny doświadczone przez los, zmagające się ze skrajnym ubóstwem, w których dzieciom nierzadko brakuje jedzenia oraz dostępu do podstawowej opieki medycznej.

Marzeniem sióstr jest, aby w te święta przywieźć dzieci do klasztoru, zasiąść z nimi do wspólnego stołu z tradycyjnymi potrawami, pokolędować i sprawić, by każde z nich poczuło ciepło domu.

Chcemy przygotować 40 wyjątkowych paczek świątecznych o wartości 500 zł każda (łączny cel: 20 000 zł), które trafią bezpośrednio do rąk naszych podopiecznych.

W domach, w których brakuje podstawowych rzeczy, paczka świąteczna nie jest zwykłym upominkiem pod choinkę – to realna tarcza chroniąca przed zimą i chłodem. Kiedy mróz zagląda przez nieszczelne okna, liczy się każdy konkret.

Dzięki Twojemu wsparciu w paczkach znajdą się najpotrzebniejsze rzeczy na zimę:

  • odzież i obuwie zimowe – ocieplane buty, kurtki chroniące przed mrozem,

  • żywność – produkty z długim terminem przydatności do spożycia oraz tradycyjne potrawy bożonarodzeniowe na świąteczny stół,

  • środki czystości i higieny – mydło, podstawowe kosmetyki oraz detergenty, niezbędne w domach pozbawionych łazienek i bieżącej wody,

  • artykuły szkolne i upominki – przybory do nauki oraz drobne prezenty świąteczne dla najmłodszych.

Twoja wpłata odciąży również codzienny budżet sióstr, które z darowizn opłacają drewno na opał do ogrzania oratorium, leki dla chorych dzieci, dojazdy do lekarzy oraz ciepłe posiłki dla tych, których rodzin nie stać na obiad.

Niech bł. Matka Marcelina wyprasza Wam potrzebne łaski, a Pan Bóg wynagradza dobro, które czynicie.

- S. Julia.

Siostra Julia jest Przełożoną Domu Zakonnego Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Jazłowcu, w posłudze od 26 lat

Wojna odebrała im ojców, poczucie bezpieczeństwa i szansę na normalne dzieciństwo. Na ukraińskiej wsi, gdzie zima nie wybacza, a państwowa pomoc społeczna praktycznie nie istnieje, wiele dzieci z Jazłowca i okolic ma dziś tylko jedno oparcie – Siostry Niepokalanego Poczęcia. Zbieramy 20 000 zł, aby przygotować dla nich 40 paczek świątecznych (po 500 zł każda). Wypełnimy je solidnymi zimowymi butami i kurtkami, żywnością, środkami czystości, przyborami szkolnymi i tradycyjnymi świątecznymi potrawami. Dla wojennych sierot oraz dzieci z nieogrzewanych domów bez bieżącej wody Twoja wpłata to nie tylko prezent pod choinkę – to przetrwanie mrozów w cieple i najważniejszy sygnał: „Nie bój się, ktoś o tobie pamięta”.

Siostra Julia odwiedziła rodzinę z ośmiorgiem dzieci w Nowosiółce. Choroba jednego dziecka dotknęła całą rodzinę. Dlatego pomoc musi objąć wszystkie dzieci – zarówno chłopca, który walczy o zdrowie w szpitalu, jak i tych, które czekają na powrót mamy do domu.

Ubiegłoroczna pomoc dla Jazłowca pokazała, jak ogromną moc ma wspólne działanie. Solidarność Polaków okazała się silniejsza niż wojenny chłód – odzew na apel sióstr był tak ogromny, że dzięki wpłatom z całej Polski udało się nie tylko spełnić świąteczne marzenia, ale też pomóc dzieciom przetrwać surową zimę.

Przygotowaliśmy „paczki pełne miłości”, które trafiły do rąk najbardziej potrzebujących dzieci. Wypełniliśmy je solidnymi zimowymi butami, kurtkami, czapkami i rękawiczkami na mrozy, a także mandarynkami, pomarańczami, bananami i uwielbianymi przez najmłodszych słodyczami.

Zabezpieczyliśmy dzieci przed siarczystym mrozem. Gdy zima w regionie stała się wyjątkowo surowa, a temperatury drastycznie spadły, dokupiliśmy kolejnych kilkanaście par zimowych butów, chroniąc najmłodszych przed przemarznięciem i chorobami.

Daliśmy dzieciom poczucie bezpieczeństwa. Paczki stały się dla nich dowodem na to, że nie są sami. Gdy siostra Julia pukała do ich drzwi, początkowe niedowierzanie w oczach dzieci natychmiast ustępowało miejsca szczerej radości i uśmiechom, jakich dawno tam nie widziano.

zł
Wybierz metodę płatności
Dane osobiste

Zapisz mnie do newslettera
Taksonomie

Całkowita kwota darowizny: 50zł One Time